Ezelden âdet-i Mevlâ dostuna Sevdiği kulunu mübtelâ eyler Alınca abdini kerem destine Anı bir derd ile ibtilâ eyler Sabr ile selâmet buldu erenler
Belâları baldan tatlı görenler
Her ne gelse Hak’dan lezzet bulanlar
Dergâhında anı ictibâ eyler Ne kadar Mevlâ’sı verirse derdi Dergâh-ı Mevlâ’ya mültecâ kendi Her ne verse Hudâ kudretin kandi Hudâ’dan gelene merhabâ eyler Ma’şûkundan her ne gelse âşıka Kevser-i cennetdir rûh-i fâika Verirler hediye elbet lâyıka Sadr-ı esrârina âşinâ eyler Herbir derdin elbet dermânı vardır
Dermân ise derde dâimâ yârdır Erbâb-ı derd olan bil bahtiyârdır Derd ile kurbiyyet intihâ eyler Derd odur ki kulu bahtiyâr eder Derdi dermân olur veremler gider Derdliye Mevlâ’sı merhabâ eder LUTFi bu derd abdi zül -velâ eyler
Bu eser Ezelden Adeti Mevla Dostuna ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
