Mevlâ sevdiğini mükedder eyler Belâsı bal olur âkibet Dede’m Kara taşlarını mücevher eyler Kondurur dünyâda gubâr yüzüne Nûr-i ma’rifetler verir gözüne Aman düşme ehl-i dünyâ izine Seni kendi gibi mukahher eyler Muhabbet-i Mevlâ budur kuluna Dünya muhabbetin vermez diline Âşık eder hikmetinin gülüne Nûr-i hidâyetle mutahher eyler Kulların gözüne zelîl gösterir Akılsız bîgâne alîl gösterir İllet kıller ile melûl gösterir Gınâ-yı kalb ile muzaffer eyler Gören ehl-i dünya dîvâne derler
Miskîn fakîr denî efsâne derler
Hüner-i san’atdan bîgâne derler
Sabr ile sadrını münevver eyler Bilmezler inda’llah kıymetdâr olmuş Zillet ü kılletle bahtiyâr olmuş Nûr-i ma’rifetle dürr-i bâr olmuş Muhabbet-i Mevlâ muammer eyler LUTFÎ miskinlere merhamet eyle Hizmet eyle cândan hurmetle söyle Amandir incitme n’eylersen eyle Uyûbun muhâsib müsetter eyler
Bu eser Mükedder Dil Olma ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
