Devreylesün Meyhanede Peymaneler

Devreylesün meyhânede peymâneler versün zıyâ Meyhânedir mestâneye ey nûr-i dil dâru’s-safâ Meyhânede sermestlere pîr -i mugãnın bâdesi Her katresi bir cân değer dillerine verir cilâ Nûr-i hidâyet bahş eder câm-ı mey-i rûz-i Elest Hurşîd-veş feyz-i kadîm âşıklara eder salâ Dârư’l-emândır dâimâ hum-hâneler meykeşlere Cennet-i cândır dilrubâ vecde gelir zevk-âşinâ Denn-i muhabbetden nemâ alsa gönül katmerleri Dürd-i meye cânın verir her kim olursa mübtelâ Mihr-i hüdâdan feyz alan nûr-i hidâyet perveri Cânân iline cân atar dilden gider hubb-i sivâ LUTFÎ derin deryâlara salma sefînen gark olur Taht-ı Süleymân’ı değer cânân civârında belâ