Ziyâ-yı şems-i ruhsârın döner dil-cûlerin cânâ Güzel tasvîr eder mâh-ı nevi ebrûlerin cânâ Lebin handesidir ey cân eden gonceleri handân Benefşeler kızıl güller dür-anber-bûlerin cânâ Müselsel zülf-i çînçînin eder uşşâkını berdâr Siyah hindûlerin kevkeb göz-i âhûlerin cânâ Sana mânend yokdur ey bütün zibâ bu âlemde Olup şems ü kamer şeydâ görüp hûb-rûlerin cânâ Eğer cellâd-ı çesmin merd-i müjgândan nazar kılsa Göreni gün gibi oklar zihî hûb-hûlerin cânâ Senin husnin hayâlidir temâşâgâh uşşâka Sabâ ile seherlerde hüsn geysûlerin cânâ Senin kurbânınam ey şûh kerem kıl merhamet eyle Yeter bu LUTFÎ’yi yakdı göz-i câdûlerin cânâ
Bu eser Ziyayı Şemsi Ruhsarın ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
