Ayrılık Ah Ayrılık Vah Ayrılık

Cânları hasret oduna yandırır Ayrılık âh ayrılık vâh ayrılık Lezzetinden âlemin usandırır Ayrılık âh ayrılık vâh ayrılık Görmez eder ağlamakdan gözleri Hem sarartır soldurur gül yüzleri Karagû eyler nice gündüzleri Ayrılık âh ayrılık vâh ayrılık Ayrılık olur sefâ yolunda sed Nâr-ı hiçre yakmagıl yâ Rab meded Tamu odundan eşeddürür eşed Ayrılık âh ayrılık vâh ayrılık Yandırub pervâneyi süzan eder Bülbülü şûrîde-i nâlân eder Dilleri ma’mûr iken vîrân eder Ayrılık âh ayrılık vâh ayrılık