Hani bana sabr u karar,
senin sözünü dinleyem,
Hani bana akl u bili,
duydurmadan seni sevem Hani bana ol havsala,
kim hâlimi bilmeyeler,
Hani bana zûr u kuvvet,
ki senin aşkına döyem.
Cânım seni seveliden,
benim hâlim hâle döner,
Hani bana usûl-i din,
ilmin edebin öğrenem.
İzzet ü erkân iyi ad,
aşk yoluna noksân durur,
Ben nederem iyi adı,
çün terbiyet aşktan yerem.
Gerçek sana âşık isem,
arlanmaklık nemdir benim? Şükrâne cânımı verem,
ger melâmet donun giyem.
Zühd ü tâat usûl-i dîn,
aşk haddinden taşra durur,
Nisbet değildir ona hem secde ve rükû u kıyam.
Dost sûret gözgü durur,
bakan kendi yüzün görür,
Gelsin o kendisiz gelen,
ben râzımı ona derem.
Can gözile bakan görür,
Yunus gözile gördüğün,
Yoksa yaban gözü ile kimseneye ne söyleyem?
Bu eser Hani Bana Sabru Karar ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
