Yanar içim göyner özüm,
ben ölü (mü) anıcak Ölüm endişesi ne hoş ululara danışıcak Ölüseriz belli beyân,
gizli içimiz olur ayan,
Teneşir üstüne konup,
halk önünde yavunacak.
Hiç bilmezem ben nice edem,
kangı yana sefer edem,
Yakasız don giyem gidem başsız ata binişecek Gele bana kâvin kardaş,
ola (si)ne deği(n) yoldaş,
Kim olusar bana hâldaş,
sen sinimde kalışıcak.
Kalam ben âmâlim ile,
her nicesi hâlim ile,
Gide kâvin güle güle evden yana dönüşecek Sana aydıram ey paşa,
neler gelecektir başa,
Kimi isiden bağrı pişe,
kim şaraba kanı(şı)cak Yarın siyaset kur(u)la,
cümle halayık dir(i)le,
Kimi emir savan birle,
kimi isiden yanışıcak.
Âmâl vere anda cevap,
âmâlsize olur itâb,
Şol kişiye olmaz azab,
bunda âzâd oluşucak Yunus imdi sen kıl yarağ utanmayasın doğru bak,
Tüm halayık dir(i)le,
adlı adıyla saylıcak.
Bu eser Yanar İçim Göyner Özüm ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
