Şükür Şükür Ol Çalaba

Şükür şükür ol Çalab’a maksûduma erdim bugün Müştak idim bunca zaman pirim yüzün gördüm bugün Kaygı beni almış idi cânım zebûn olmuş idi Gördüm pirimin yüzünü ol kaygıyı sürdüm bugün Gelsin yârdan ayrı düşen gurbet ile bağrı pişen Dost bahçesi içindeki aşk bezmine girdim bugün Görün görün bu devleti bu aşk ile beşareti Dost bağının içinde ben aşk çadırın kurdum bugün Aydur Yunus yâr kuluyum dost bahçesi bülbülüyüm Söyleyeyim şimden geri gülzârıma erdim bugün