Yağmaya verir ol demde yüz bin zâhid din ü imân Ta’na vurman âşıklara her ne hâle döner ise Fermân olamaz kendine müşahedeye gark olan Cân u gönül fehm u akıl aşk mevcine gark olucak Pes nice ansın ol kişi yazık u müzd assı-ziyân Cânında gözü yok kişi görmeyiser dost yüzünü Gözsüz nice fehm eylesin ne renktedir işbu cihân Yüz bin melik ü selâtin dost yüzünü göriceğiz Terk eyleye tahtını vü izzet ü leşker hânümân Âşık nice harâb ise velâyeti arta durur Onun için ki daima virândadır genc-i nihân Ayne’l yakîn gören kişi ırmaz gözün dost yüzünden Nice görebilsin onu bu seviden taşra duran Yünus’ a bu aşk kızgını komaz dilini tutmağa Âşıkla maşûk râzını dürüst deyemeye lisân
Bu eser Dost Yüzünü ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
