Ne vefâ kılısar bize çün pusuda durur zevâl İnanma fâni ömre kim bâkî değildir sevgisi Görür iken sultanları koyup giderler mülk ü mal Kes gider izzet başını terk eylesin fuzûlluğu Kesmez isen başın onun aşk ile dirliğin muhâl Bunca uzun endişeler yoldaşımız idi bizim Dost fikretinden artığı bilin ki küllî kıyl u kâl Algıl kendi elin ile geri kendi hesâbını Yoksa serhengler elinde katı yaramaz olur hâl Zevk u riyâ dedikleri boynunu urmayınca ben Şah-ı Kerîm’e sıdkıla kanda bulusaram visâl Öldür nefsin dileğini ilet teneşir üstüne Yoksa gensiz öleceğiz sana fermân olur gassâl Her kim sana sorar ise itikâdın nedir Hakk’a Öpgil onun ayağını budur ana cevâb suâl Yunus sana farîazadır işbu sırat-ı müstakim İleyinde haşre-neşre Hakkel-yakin gerek visal
Bu eser Kogıl Bu Dünya ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
