Girer bir islâmî hâle müslüman.
Kanmaz,
olur olmaz tatlı serâba,
Teslim olmaz bile bile müslüman.
Tevekkülle bakar düştüğü gama,
Helâl ise râzı olur taâma,
Rızık için asla düşmez harama; Banar ekmeğini küle,
müslüman.
Yüce Yaradan’ı unutmaz bir an,
Bilir ki ebedî sürmez bu devran,
Âhiret yurdunu eylemez viran; Çekse de eziyet,
çile,
müslüman.
Her türlü münkerden eyleyip rücû,
Kör nefsine tutturmalı orucu,
Çıkarına dokunsa da bir ucu; Olamaz kimseye köle,
müslüman.
Kendi günahının düşer derdine,
Umutsuzluk ekmez gönül yurduna,
Hak bildiği yolda bakmaz ardına; Eğilmez paraya,
pula müslüman.
Kalpleri ürperir; «Allah!» dendi mi,
Gerer günahlara îman bendini,
Şerrin tûfânından korur kendini; Kapılmaz taşkına,
sele,
müslüman.
Burda cevaplayıp; «Niçin?»,
«Nasıl?»ı,
Kârla kapanmalı dünya fasılı,
Hak mizânı bekler iken,
hâsılı; Ecelinden evvel öle Müslüman…
Bu eser Dünyada Kendini Hesaba Çekip ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
