Elif Allah’ın kânı Be Bağdad’dır mekânı,
Te Tanrı’nın aslanı; Abdülkädir Geylânî.
Se sabittir sırrından
Cim cemâli nûrundan,
Ha Habibin ilminden; Abdulkâdir Geylânî.
Hı Hudâ’nın yapısı Dal delalet kapısı,
Zal zeliller tapısı; Abdulkâdir Geylânî.
Re Rabbimi hamân çok,
Ze Zebûndur özü tok,
Sin sivâda meyli yok; Abdülkadir
Geylanî.
Şın şefâat serveri,
Sad safânın rehberi,
Dad dalâletten beri; Abdülkadir
Geylânî.
Tı tarîkat Sultânı,
Zı zâhirdir bürhânı,
Ayın Aşkın nişânı; Abdülkadir
Geylânî.
Ğayın ğâyet zikri çok,
Fe fenâda fikri yok,
Kaf kurbette özü tok; Abdülkadir
Geylânî.
Kef kerâmettir işi,
Lâm letâfet cümbüşü,
Mim muhabbet dervişi; Abdülkâdir Geylânî.
Nun naziri yok onun,
Vav vücûdu zamanın,
He hem hatm-i cihânın; Abdülkâdir Geylânî.
Lâm Elif’dir mekânı,
Ye’nin yoktur nişânı,
Kuddûsî’nin Sultânı; Abdülkâdir Geylânî.
Bu eser Abdulkadir Geylani ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
