Yesrib'di İsmi

Yesrib’di ismi,
sıtması meşhurdu önceden Gönderdi Can Tabîbi’ni Mevlâ,
Medîne’ye Kardeş çekişmesindeki mağdurdu önceden Gönderdi Gül Habîbi’ni Mevlâ Medîne’ye Birden değişti tâlihi,
nur yağdı her yere Artık bir ismi Taybe’dir,
unvan münevvere Cân Ahmed’in mekânıdır,
elbet,
mutahhara Yağmakta nûr yağmuru hâlâ Medîne’ye Her zerresiyle aşk ile Kur’ân’ı dinledi Ev ev,
sokak sokak Yüce Vahyin müşâhidi Sıddîk Ebûbekir,
Ömer,
Osman cem eyledi Ettirdi Hakk,
kitâbını imlâ Medîne’ye Bin bir dağ ortasında mübârek,
temiz ova Âhirzamanda dîn için,
îmân için yuva Hendek gününde düşmanı,
hattâ kovar hava Sokmaz Hudâ,
inançsızı aslâ Medîne’ye Ensâr isimli ehli ki kalkandır
Ahmed’e Hem tertemiz sıfatlı sedeftir Muhammed’e Yanmaz mı yandı hepsi,
bu eşsiz mesâfede Pervâneler uçuştu,
muallâ Medîne’ye Gözler ufukta baksana herkes ayaktadır
Duymaz mısın
Bilâl’i ? akisler kulaktadır
Hakk’ın Cemâli -durmadı hiç- yansımaktadır
Peygamberî feyizle mücellâ Medîne’ye Gül’den uzakta her yeri gurbet görenleri Bâbüsselâm’da aşk u muhabbet derenleri Bağrında defnedilmeye müştâk erenleri Cezbeyliyor o Gül nefes illâ Medîne’ye Birkaç adımda Mekke’yi tâ Kuds’ü yokladı Ensârının güzîdesi Eyyûb’u yolladı Kostantiniyye şehrini aşkıyla bağladı Âlemler
üstü fahra musallâ Medîne’ye Me’yûsa,
mübtelâya tebessümlü çehredir
Tâlî,
bu beldenin tozu,
bin derde çâredir Mecnûnun iştiyâkı ezelden bu şehredir
Gökten sunuldu Hayme-i Leylâ,
Medîne’ye