Bilirsin Kim Hatamız Çok

Bilirsin kim hatâmız çok inâyet eylegil ey Hakk Çü sensin Fâ’il-i Mutlak ki hergîz gayrı hâl olmaz Cân alıp cân veren sensin getirip götüren sensin Bu devrânı süren sensin sana bahs-i cidâl olmaz Çü sensin Hâdi vü Bürhân kerem kıl lutf ile ihsân Ki senden gayrı yâ Deyyân ve lâ men zevâl olmaz Eğerçi karadır yüzüm velâkin doğrudur özüm Sana yalvarmağa bizim katı tâkat mecâl olmaz Eğer fazlın inâyetin olursa derdime dermân Ne gam gussa bana gayrı işimde hiç melâl olmaz Hudâvendâ Hudâvendâ heman fazlın ola cânda Ki zîrâ Ümmî Sinan’da havâss-ı hâssı hâl olmaz