Senin dostunum diyerek hançeri vurup da gider Yüzüne dost gibi bakar ardından
çelmeyi takar Hem de yitip yere yıkar kîn ile dolup da gider Hem yalan hem sahte sözler kayıktır Mevlâ’dan özler
Münâfıkça durur yüzler hîleyi kurup da gider Şerîat der şerri bilmez görse hikmet dönüp almaz Söz verir sözünde durmaz
şeytân’a uyup da gider Bulur dostunda çok da suç bakmaz kendi haline hiç Midesi tok lik gönlü aç gafletle doyup da gider Zerre hayrın mükâfatı zerre şerrin mücâzatı Bilmez Kur’ân’ı Âyât’ı îmân’ı soyup da gider Tanımaz irfan ehlini dâhî uzatır dilini Şaşırmış görmez
önünü cehâlet alıp da gider Dem vursa istikâmetten kanma bahsetse hizmetten Olmaz haberi hikmetten Hakk yolu bölüp de gider Gûyâ hâdimidir dîn’in bilmez meskenidir kîn’in Uşağıdır
şeytan cin’in fitneci olup da gider Dâvet Kur’ân’dan birliğe çağrı Nebî’den dirliğe Çağırırım kardeşliğe Mü’min bir olup da gider Yunûsî münâfığa bak mühürlemiş gönlünü Hakk Okumaz aşktan bir varak gafletle ölüp de gider
Bu eser Dostuna Dahi Güvenme ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
