Mana Aleminden Bana

Mânâ âleminden bana derviş diye ad taktılar
Gece gündüz zikrettirip zikre gönlüm dağlattılar
Otururken şöyle gâfil ettiler
âşığa dâhil Diyerekten olma bâhil hâlimi cömert yaptılar
Dervişliğe girdiğimde tertemiz kalp istediler
Açarak kalbimi şöyle temizliğine baktılar
Hakk bakınca benden yana sırrı Hakk’ı açtı cana İnanmayıp kimse buna deli diye ad taktılar
Gönlüm tevhide erince bir olanla bir olunca Dalâlete düşmüş deyip etrafımdan hep kaçtılar
Her şeye hikmetle baktım aşkla yüreğimi yaktım Şol aşkın kor ateşiyle benliğimi hoş yaktılar
Bağırdım ben feryat ile kalmadı âr düştüm dile Bilmem asla yalan hile aşk ile dürüst yaptılar
Dost oldu musîbet belâ belâ ile geldi velâ Allah için verdim salâ Hakk Hakk diye bağırttılar
Sahte gerçek yokladılar karşıktım ayıkladılar
Attılar pota içine kıvamınca erittiler
Od içine düşürdüler bir güzelce pişirdiler
Eleklerden geçirdiler sahtelerimi attılar
Biçtiler nefsime değer bir pul da etmezmiş meğer Nefsimi değersiz bulup sadece hiçe sattılar
Sermây oldu hiçlik bana hiçlikle geldi aşk cana Girdim aşkın kervanına kervanda seyr ettirdiler
Erenler peşinde koştum kabıma sığmayıp taştım Yunûsî bu işe şaştım ben’imi Hakk’a kattılar