Hakk'ı Candan Seven Kişi

Hakk’ı candan seven kişi aşk bâdesin içse gerek Bir yudumun eyleyen nûş dünyâ ahret geçse gerek İşret meclisine varıp Pir dilinden bir dem alıp Muhiblerle hemdem olup aşk kahrını çekse gerek Bakıp aşk şem’ine şaşıp pervâne leyn od’a düşüp Aşkın ateş-i sûz’unda kanadını yaksa gerek Yana yana küle döne dost dost diye diye öle Çıkar iken tenden canı Hakk Hakk diye çıksa gerek Doyulur mu ol güzele Padişâh-ı Lemyezel’e İçip bâdey mest olanlar muhabbetle göçse gerek Hakk aşkında kılan karar bilmez ne kâr ne de zarar Kâr-ı zarar bilmeyenler
Cemâline baksa gerek Yunûsî’nin hoş sözüne nazar kılan kendözüne Bir kez bakan dost yüzüne canın fedâ kılsa gerek