Ey Kendini Bilgin Sanan

Sahte ilmi gerçek sanan âlemin raksını söyle Nefis kuyusuna düştün dinlemeyip hep konuştun Bilginim diyerek coştun şeytân’ın neslini söyle İlm-i emâneten alıp sahiplenip kendin sanıp Ben ondan üstünüm deyip şeytân’ın vasfını söyle Yol istersen Hakk’a doğru vahdet-i v ücud’u oku Allemel Esmâyı sayıp Âdemin faslını söyle Vahdetin mevzusu derin vahdette nerdedir yerin Oluben Allah’a karin aşkın imlâsını söyle Aşk mektebini bilmezsin günahtır diye gelmezsin Yaz desem aşkı yazmazsın aşkın imzâsını söyle De şu an Hakk nerededir kimlerle ve kiminledir Sen Hakk’ın vasfını bildir gönlün sevdâsını söyle Çok yiğidi pehlivanlar oldu hebâ nice canlar Sebil sebil akan kanlar erler sehpâsını söyle Mansuru okudun bildin kâfir diye fetvâ verdin Âlim diye nam da saldın aşkın fetvâsını söyle Varlıkların aslına bak Hakk’tan gayrı var mıdır Hakk Sen Hakk ile Hakk olarak Hakk’ın nidâsını söyle Göz olmadan seyretmeyi dilsiz de kelâm etmeyi Ağızsız yemek yemeyi rûhun gıdâsını söyle Zâhirdeki söze kandın gaflet ateşine yandın İblisi şeytân’a döndün tevhit fetvâsını söyle Çok derin aşkın yâresi meğerki yokmuş çâresi Bulur isen haber verip aşkın devâsını söyle Aşkta çok hayretler gördüm lâkin bu kadarın dedim Mâdemki sen de bilirsin haydi dahasını söyle Yunûsî Mansûr’a iy bak ondan konuşmadı mı Hakk Sen Hakk’a âşık olarak aşkın pahasını söyle