Yunusi Kalemi Eline Al

Yunûsî kalemi al gâfilin hâlini yaz Allah gâfilden uzak bu dediğim gâyet bâz Din yolunda gayretsiz hikmetlere hayretsiz Gönlü Hadis Âyetsiz görse hikmeti almaz Perdelidir gözleri kararmıştır yüzleri Sıklet verir sözleri mânâdan alamaz hazz Sanır kendisini hür gönlünde kilit mühür Şeytân vesves üfürür açılmaz hikmeti râz Sözde Kur’ân’ı dinler dinleyin diye ünler Gönlünün gözü kördür canın kulağı duymaz Elin yüzünü yıkar libâs’ı temiz tutar İçinden haberi yok gönül evini yumaz Gâyet süslü zâhiri bilmez necis tâhiri Ahmak ekser kâhiri hatırı Hakk’ı saymaz Sözlerim hikmettir duy faydasız ilimi koy İlmin hemen yanında hikmet olmazsa olmaz Hikmet ayrı bir hazz dır hikmet ehli pek azdır Hocam ilmi zâhirle hikmet ehli olunmaz Gel değer verme söze geç zâhiri in öze Dostuz kızma sen bize ilm-i zâhir yaramaz Yunûsî avam dedim ister Âlim ister Şeyh Hikmetten bî haberse Allah âriften saymaz