O’na sevdalandığımı desem kimseler inanmaz
Aşkının ateşlerinde ben gibi kimseler yanmaz
Oldu dostun inâyeti sunuldu aşkın şerbeti Tarif edilmez lezzeti gönlüm içer içer kanmaz
Ummadığım bir anımda eyledi gönlüme nazar Nazarı yakıp kül etti gönlüm artık od’a yanmaz
Yüz gösterdi yüz olmadan gördüm O’nu göz olmadan
Konuşurum söz olmadan kimseler buna inanmaz
Mecnunum kendimi bilmem O’ndan gayrısını sevmem Dâim ağlarım hiç gülmem gönlüm aşkından alır hazz Sevdiğini sessiz söyle sevgimizi gizli eyle Kimseler duyup bilmesin seni sevmeyen anlamaz
Açtımsa sır kızma bana sevdâlıyım yârim sana Sundun da mey içtim kana bu ettiğim cilveyi naz İstiyorum susmayı çok güzelliğin yakıyor bak Uzaksın yakınımda pek gönlüm hicrâna dayanmaz
Gezdim tozdum sevgin ile adı sanı verdim yele Mecnun olup düştüm dile Yunûsî’in hiç umursamaz
Bu eser Ona Sevdalandığımı Desem ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
