Aşk Girmez İse Gönlüne

Aşk girmez ise gönlüne eylemez tecellî sudur Verir şeytân iğvâyı bulamazsın asla huzur Kendi ayıbın görmeyip ayıplarını söyleyip Dalâlettedir diyerek âşıklarda bulma kusur Bak hele sonu ne işin iblisin hâlini düşün Ayıpladı da Âdem’i lânetlenip yedi mühür Aldanma dünyâ dâr’ına bırakma işi yarına Yârın diyen helâk oldu yol vermiyor sana gurur Dost eylemeyesin yâd’ı söndür şu fitneyi odu Vallahi pişman olursun dirilince ehli kubur Hazer kıl gölünü ( gönlünü ) zandan herkes emîn olsun senden Alır isen aklı zen’den eder senden şer iş zuhur Gafletin gölüne dalma Kur’ân’a muhâlif olma Yolu aşktan geri kalma aşksız bulamazsın huzur Allah sana akıl verdi bak âleme düşün dedi Aklın hikmete ermedi çalışmıyor aklın dumur Hakk verdi hikmeti bize biz de beyân ettik size İnanırsan sen bu söze adın Hakk katında menfur Sunduğunu Hakk’ın cana ben de ikram ettim sana Hiç te gerek yok ilân’a şiirle eyledim menşur İnanırsan Hakk’tır sözüm giriftar Hakk’a özüm Aç kulağını sözüme olmak ister isen mağfur Münâfık beter kâfirden fitne eşedir kâtilden Hazer kıl nifağ fitneden olayım der isen mansur Kesme ümit bakıp zenbe hulusî kalple et tövbe Hâlis tövbeyle edilen günahları siler Ğafur Mümessil olarak Hakk’ın meskeniyim küllî aklın Hesap verme günü yakın sana son sözlerim budur Ben Yunûsî’yi gümrâhım ettim tövbe sildi Şâh’ım Vuslatta son buldu râh’ım kalpten hikmet etti zuhur