Uyan Bu Nevmi Gafletten Ey Can

Uyan bu nevm-i gafletten ey cân Sivâya muhabbet dünya dediler

Her kulun ameli ecri sonunda Verilir adına ukbâ dediler

Sonu ecr-i hasen olsa bir işin Onu işlemeye sevâb dediler

Sonunda seyyie olan bir işe Onunda ismine günâh dediler

Meyvesiz bahçeyi eyleme imâr Çektiğin zahmete hebâ dediler

İbâdet kozunun kabın kırmadan Ona da bir kuru davâ dediler

Emrâz-ı gafleti senden ref’etmek Mürşidin telkîni devâ dediler

Katresin sen uzak olma bahirden Bu’d-i fırkat nâr-ı cehennem dediler

Arif ol seyreyle cemâl-i yâri İlmu irfân zevkin,cennet dediler

Nokta-yı vahdeti şuhûd eylemek Birliğe yetmeye vuslat dediler

Pekçe sarıl FEHMİ “hablü-l metîn” e Çünkü sana bugün İMAM dediler