Uyan bu nevm-i gafletten ey cân Sivâya muhabbet dünya dediler
Her kulun ameli ecri sonunda Verilir adına ukbâ dediler
Sonu ecr-i hasen olsa bir işin Onu işlemeye sevâb dediler
Sonunda seyyie olan bir işe Onunda ismine günâh dediler
Meyvesiz bahçeyi eyleme imâr Çektiğin zahmete hebâ dediler
İbâdet kozunun kabın kırmadan
Ona da bir kuru davâ dediler
Emrâz-ı gafleti senden ref’etmek Mürşidin telkîni devâ dediler
Katresin sen uzak olma bahirden Bu’d-i fırkat nâr-ı cehennem dediler
Arif ol seyreyle cemâl-i yâri İlmu irfân zevkin,cennet dediler
Nokta-yı vahdeti şuhûd eylemek Birliğe yetmeye vuslat dediler
Pekçe sarıl FEHMİ “hablü-l metîn” e Çünkü sana bugün İMAM dediler
Bu eser Uyan Bu Nevmi Gafletten Ey Can ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
