İnsanlara Bu Dünya

İnsanlara bu dünyâ bize âhiret düştü Çoğusuna mâlâyan hoş bize hikmet düştü Dert ile bî çâreyiz miskini âvâreyiz Bu dünyâya âmâyız bize akâmet düştü Bilmez iken bildirdi nefsimizi öldürdü Sırrı perdey kaldırdı bak bize hayret düştü Kaldı çoğu gaflette hâline şikâyette Kulağı rivâyette bize hidâyet düştü Âhireti saymadı kimse mala doymadı Dahi cömert olmadı bize sehâvet düştü Terk etmedi hevâ’yı gör münkiri âmâ’yı Kurrayı ulema’yı bize şikâyet düştü Mânâlarda gezeriz gönülleri süzeriz
Hikmetleri yazarız bize kerâmet düştü Din ile diyânetin ölümü âhiretin Her sebebi hikmetin şol bize kâmet düştü Kulların dillerine acıdık hallerine Bakarak yollarına bize vehâmet düştü Kullar kulları kınar Hakk kulla kulu sınar Bu devrân böyle döner bize melâmet düştü Kitâb-ı aşk okuduk gönle aşkı dokuduk Bülbül gibi şakıdık bize tilâvet düştü Şol Şeyhim’in ilinde baldan tatlı dilinde Hakîkatin yolunda bize muhabbet düştü Biz O’na ümmet olduk sevdâsı ile dolduk Sünnetinde eridik bize Muhammed düştü Yunûsî nefse düşman cürümlerine pişman Deyip Rabb’im el aman bize nedâmet düştü