Gözüne toprak dolduram gele Deccâl gele gele Gör kim senin hâlin nola Asâ-yı Mûsâ bendedir hem yed-i beyzâ bendedir Mısrî bana bir bendedir gele Deccâl gele gele Gör kim senin hâlin nola Zâhirde Mısrî görünür Îsâ atı çul bürünür Yüzü karadır içi nûr gele Deccâl gele gele Gör kim senin hâlin nola Yeter anı sen horladın köpek gibi çok hırladın Çok çatıldın hem gürledin gele zâlim gele gele Gör kim senin hâlin nola Bilmiş ol Âdem’dir gelen İsâ’ya hemdemdir gelen Canlara merhemdir gelen gele zâlim gele gele Gör kim senin hâlin nola Kur’ân benim Fürkân benim derdlilere dermân benim Bu zulmeti açan benim gele zâlim gele gele Gör kim senin hâlin nola Kur’ân’ın esrârı benim, göklerin envârı benim Mü’minin ikrârı benim gele zâlim gele gele Gör kim senin hâlin nola Ölüleri diriltirim ağlayanı güldürürüm Deccâl’i ben öldürürüm gele zâlim gele gele Gör kim senin hâlin nola Sen beni çünkim bilmedin îmâna kâbil olmadın Hasma mukâbil olmadın gele zâlim gele gele Gör kim senin hâlin nola Deccâl aceb yorulmadın inâdından ayrılmadın Bir ölüsün dirilmedin gele zâlim gele gele Gör kim senin hâlin nola Vücûdun Hak vücûdudur Allah’ın halka cûdudur Ma’dum iken mevcûdudur gele zâlim gele gele Gör kim senin hâlin nola Mısrî’nin sözü dağıdır kuyumcular toprağıdır Halka cevâhir dağıdır gele zâlim gele gele Gör kim senin hâlin nola
