Ya’kub veş ol,
dîdelerin görmez olunca Ağladı mı ta sorsan o bina haberin sen Yûsuf yoluna ağlayan ancak dime Ya’kub İşittin anın oldu Züleyhâ haberin sen Kays’ı nice yıl ağlatıp inletmedi mi aşk Alsan nola bir doğruca Leylâ haberin sen Dağlar dahi dayanmaz anın yüzüne karşu Âlemlere sor Tûr ile Mûsâ haberin sen Her kande anın zerre-i hüsnün görene sor Ola duyasın hasret ile tâ haberin sen Sular gibi yüzün yere sür kalma yolundan
Alçakta alursun yürü deryâ haberin sen Âlemde nice yüzbin olur aşka giriftâr Gel sorma o mecnunlara dânâ haberin sen Bülbüllere sorma yürü var hâlet-i aşkı Pervâneden al gizlice tenhâ haberin sen Tevhid sanur lâ ile isbat-ı vücûdu Sorma güzelim anlara İllâ haberin sen Her kim bu yola sıdk ile girmezse yoğ olmaz Yoğ olmıyacak Yûsûf’un umma haberin sen Lâhût ile nâsûtu gönül anladı ise Mısrî ana sor Kâf ile Ankâ haberin sen
Bu eser Haberin Sen ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
