Gel Ey Sofi Çıkar Sofu Kıl

Gel ey sofî çıkar sofu kıl insâf Ko sûret düzmeği kıl içini sâf Riyâ ile bu ömr-ü nâzenini Nice bir sarf edüp edersin isrâf Kuru davâmı sandın sen bu ilmi Bu yola böyle mi gittiler eşraf Dahî kamilliğin bu mu nişânı Sana derviş ola etrâf-ü eknâf Değil vallâhi Mürşidlik bu resme Kemâl ehline yakışmaz bu evsâf Arıt pâk eyle kalbin eyle hâlis Beğenmez böyle kalbi anla sarraf Hakîkat kârbânına uyagör Kati rûşen yola gider ol esnâf Fenâ Kâfından aşır yolları hep Bekâ Ankâsına olurlar ezyâf Bu yolu cümleden âlâ tutarlar
Sarây-ı vahdete erişen eslâf Hurûfa bakma andan içeru bak Nefstir can değildir nûn ile kâf Nefs bahrında lâl olmuş Niyâzî Seda vü harf içinde olan urur lâf