Bu Fenanın İzzetü Cahı

Bu fenânın İzzet-ü câhı ayş-ü nûşu bir hayâl Görmedim bir izzetin kim bulmıya âhir zevâl Günbegün eksilmede her ehl-i fazl-ü ehl-i hâl Gidmede zevki cihânın gelmede dâim melâl Nice erbâb-ı ulûmu kıldı bizden mevt irağ Her birinin iftirâkı kıldı bizi güller melâl Gerçi insâna kalır bin hasret-ü derdiyle gam Gittiğince dünyaden her ehl-i fazl-ı zül-kemâl Lik gittikte azizim Şeyh Muhammed dünyeden Kalbimizi yakdı derdi kaddimizi kıldı dâl Rûh idi cism içre gûyâ şehr-i Uşşâk’ta o Pîr Âlem-i ervâha uçtu eyleyüp azm-i visâl Âh-ü vâh-ü firkât-i hicrâne yanmakta dilim Gözlerim kan ile doldu bir yanağım üstü al Nidelim çün Küllü Şey’in halik dedi Hüdâ Diyelim El-hükm-ü lillâh-il Kebîr-ül-müteâl Hüsn-i hâtimene Niyâzî dedi târihin anın Allah Allah dedi ve kıldı bekâya irtihâl