İnnelir Rahmani Tarfen

İnn-e lir Rahmân-i tarfen kadr-i enfâs-il verâ Küllü mer’in sâlik-ün nechâ kadîmen bil-hevâ Men lehû akl-ün nech yektedî bil-Mustafâ Kad enârel-aşk-ı lil-uşşâk-ı munhâc-il Hüdâ Cümle eşyâya birer hâlet konulmuştur tamâm Birbirinden bazı nâkıs bazın isti’dâtı tâm Meşreb-i alâ olan neş’e nedir hâsıl kelâm Aşktır ol neş’e-i kâmil kim andandır müdâm Gülşen-i vahdet çü kalb-i emr-i râm-ı aşktır Lezzet-i vuslat heman ancak müdâm-ı aşktır Terk-i kevneyn eyleyen mest-i müdâm-ı aşktır Vâdi-i hayret hakîkatta makâm-ı aşktır Ârifin aşk-ı İlâhîden yeğ olmaz hemdemi Nûş edip sahbâ-yi zâtı can olur her bir demi Mazhar ana ayn-i zâhir görünür gider gamı Eylemez halvet sarâyi sırr-ı vahdet mahremi Ehl-i Hakk olmak dilersen zevk-ü tâat terkin et İçini sâf eyleyi gör var kiyâfet terkin et Pend-i gûş eyle basîretle sefâhet terkin et Ey ki ehl-i aşka söylersin melâmet terkin et Varlığın mahvetmek oldu âyîn-i erkân sâdıka Kalbini yakmak gerek ânın demâdem bârika Âşık oldur gitmeye her dem başından sâika Aşk gülünü çekti hatt-i harf vücûd-ü âşıka Ey Niyâzî ibtidâsız zevk buldun aşktan
Yârin isbâtında ( Lâ ) sız zevk buldun aşktan
Dâim-ü bâkî fenâsız zevk buldun aşktan
Ey Fuzûli intihâsız zevk buldun aşktan