Hakikat Ehlinin Olmaz Nişanı

Belürmez
ârifin nâm u nişânı Değil irfan filân ibni filânı Yerin terk edenin yoktur mekanı Hakîkat ehlinin olmaz nişânı İzi yoktur ki izinden biline Dahi tozmaz ki tozundan biline Sen onu sanma sözünden biline Hakîkat ehlinin olmaz nişânı Ne denlü var ise âlemde evsâf Sıfatlanır onu bil ehl-i a’râf İnad ehli değilsen eyle insâf Hakîkat ehlinin olmaz nişânı Sen onun sabr u şükrünü sorarsan Bulumazsın o vasfıyle yorarsın
Bilindiğim nişânını ararsın
Hakîkat ehlinin olmaz nişânı Kubab-ı Hakk’da mestur olan erler Sıfat-ı halk içinde görünürler
Ne doğarlar onlar ne dolanırlar
Hakîkat ehlinin olmaz nişânı Gazab şehvet iki ayakdır onlar Binip üstünde seyyah oldu canlar
Bularla çıktılar
Arş’a çıkanlar
Hakîkat ehlinin olmaz nişânı Ne kim âfakda hor görmezse ârif Vücudunda da olmaz onu sârif Anınçün der bunu ehl-i meârif Hakîkat ehlinin olmaz nişânı Görünse taşradan bir vasf-ı fâil İçinden de biri olsa mukabil Yakma yardım eyle olma hâil Hakîkat ehlinin olmaz nişânı Onu uran urur ağlatmak için Ya gayret gösterir darıltmak için O da ağlar darılır çatmak için Hakîkat ehlinin olmaz nişânı Nefessiz dünyada bir harf dirilmez
Nefes de harfe boyanır ayrılmaz
Şu kim Hakk’dan gelir canâ yorulmaz
Hakîkat ehlinin olmaz nişânı Cihanda bir güruh olmaz ki ey cân Bulunmaya içinde ehl-i irfan Olur mevsuf sıfatlar ile her an Hakîkat ehlinin olmaz nişânı Kimi şâdân kimi nâşâd olurlar
Kimi üstad kimi nerrâd olurlar
Niceler sûretâ cellad olurlar
Hakîkat ehlinin olmaz nişânı Şeriatle olursa ger ol ef’al Deme ona ki bu gayet bed ef’al Şer’ red etmese sen de kıl ikbal Hakîkat ehlinin olmaz nişânı Ne kim mevcud olubdur bu cihanda Ger işlense kamu yerli yerinde Behâne bulumazlar hiç birinde Hakîkat ehlinin olmaz nişânı Niyâzî’ye gelir her gayb u hazır Görünür cümle âraz ve cevahir Nişaniyle olur her biri zâhir Hakîkat ehlinin olmaz nişânı