N’olaydı hey Keşiş dağı n’olaydı Senin dâim yüzün böyle güleydi Yüzün gözün kan ağlayıp şitâdan Biten türlü çiçekler solmayaydı Senin âb u havânı matleb edip Başında her taraf yârân dolaydı Kibirle göklere baş çekmeyeydin Başında türlü bârân olmayaydı Bu Mısrî’ye aceb bu dağ ne derdi Eğer dile gelip bir söyleyeydi
Bu eser Nolaydı ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
