Ateşi Hicrinle Can

Âteş-i hicrinle can durmaz figâna başlar
Kaynayıp akar ol ateşle gözümden yaşlar
Zerresi zahir olaydı ger beni yakan odın Âlemi ucdan uca yaka idi hep ateşler
Harfe savte dokunaydı bu iniltim şemmesi İnler idi yer ve gök dağlar ile hep taşlar
Ateşim yaşım iniltim can içinde gizlidir
Zahirimde yok içimde hasıl oldu yaşlar
Bîkesim bu âlem içre sırrıma yok mahremim Bilmedi derdim benim ne kavm u ne kardaşlar
Hâlime haldâş olup hem sırrıma sırdaş olan Cümle dağıldı başımdan kalmadı haldaşlar
Mahv-ı sırfe düştü çün dil bunda ben oldum garib Yalnız kaldım tükendi kalmadı yoldaşlar
Vech-i mutlak günde yüz bin çehreden yüz gösterir Yerde gökte anı yazar cümle-i nakkaşlar
Nicesi tâkat getirsin ana karşı Mısrî kim Adın işitmekle düştü halka bu savaşlar