İki Kaşın Arasında

(Allemel esmâ) yı ta’lîm etti ol hattan
Hüdâ Zât-ı ilme Mustafâ,
esmâye Âdemdir emîn İkisinden zâhir olmuştur ulûm-i Enbiyâ Zâr-ü esmâ vü sıfat ef’âl-ü asâr cümleten Her zamanda bir Velînin vechine bunlar ziyâ Secde eyle Âdem’e tâ kim Hakk’a kul olasın
Eden Âdem’den ibâ Hakk’tan dahî oldu cüdâ Sûretâ gördüler
Allah diyeni olmuş fakîr Sandılar
Allah fakirdir kendilerdir ağniyâ Kenz-i lâ yüfnâ yi bilmez kandedir illâ fakîr Bahr-ı bîpayânı bulmaz etmeyen terk-i sivâ Ravzâ-i hadrâyı bilmez
Hızr’a yoldaş olmayan Âb-ı hayvân-ı bu zulmü görmeyenler sandı mâ Bil ki seddin iki kaş İskender ortasındadır
Cem’i cem-ül cem ile feth oldu ebvâb-ı Hüdâ Kande bulur Hakk’ı inkâr eyleyen bu Mısrîyı Zâhir olmuşken yüzünde nûr-i Zât-ı Kibriyâ