Taşlasanız da Nafile

Taşlasanız da nâfile Kaçmam ben ışığı mâh’tan Hele bakıp da câhile Ayrılmam aşk denen rah’tan Hâlim ayrı yolum ayrı Dost aşkından oldum sayrı Çağırmayın gelmem gayrı Kaldınız mahrum insaftan
Hep siz gibi değil kullar
Merhametli olan da var Bulur deyip derdime çâr Umarım yardım ensaftan
Dervişim giydim eskice Ondan ki duydum laf nice Ruhum engin tenim nice Neme gerek süslü kaftan
Bakıp bakıp ibret aldım Riyâ ehlin önde gördüm Ehl-i riyâ olmayım dey Kaçarım dâim ön saftan
Şeytân’ın gider hoşuna Atmayın taşı boşuna Dahi değse de başıma Korkup da kaçmam gümrâh’tan Bulup da beni kimsesiz Derdiniz ki bu çâresiz Attınız taşı dâim siz Alırım avn’ı ervâhtan Meclislerden dışladınız Garip görüp taşladınız Bu değilse de yârın Yetişir yardım Allah’dan Dostun ettiğine şaştım Yûsuf gibi çâh’a düştüm Yunûsî bekle sabırla Çıkarırlar bir gün çâh’tan