Zamâne müritleri Şeyh’ten daha Şeyh oldu Şeyh’ine sırtın dönüp Şeytân’a yüzün döndü İhlâsla yola girdi Hakk rızasıydı derdi Aşkla önde giderdi Önce iyi bir ihvandı Şeytân gönlüne girdi Fitne fesadı verdi Haydi dedi gönderdi Baş olmaya sulandı Şol câhilin hödüğü Haramdır hep yediği Yalan gıybet dediği Kendini âlim sandı Der şeytân sen âlimsin
Geç başa muallimsin
Ben de derim zâlimsin
Gaflet oduna yandı Din meydanına girdi Âleme fitne yaydı Adını ihlâs koydu Kin nefrete boyandı Oldu dünyâya haris Sardı gönlü kötü his Verdi vesvesey habis Çün şeytân’a güvendi Ameli haset fesat Etti ümmeti ifsat Aldı şeytân’dan ruhsat Fıskı ile kıvandı Bak önüne attılar
Kemikle aldattılar
Hödüğü baş yaptılar
Makam ile sınandı Metheyledi câhiller
Sahiplendi kâhiller
Tasvip etmez âkiller
Âriflerce kınandı Sinsi sinsi gezmeyin Ara açıp bozmayın Yazdığıma kızmayın Gönlüme ilhâm geldi İlm-i hikmeti bilmez
Âmâ’dır gözü görmez
Gâfil vefâyı bilmez
Yeter artık yaz dendi Yunûsî sen âkil ol İstersen
Mevlâ’ya yol Yol içinde çoğu kul Şehvet ile bulandı
Bu eser Zamane Müridleri ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
