Kendin Gibi Sanma Dostum

Sen ayrısın ben ayrıyım Sen sıhhat âfiyettesin Ben dost aşkından sayrıyım Bakıp hâlime etme zemm Aşk koymuşlar adımı hem Eylemişem Hakk ile cem Ben her milletten gayrıyım Muhib eyleyince Hüdâ Ettim Dosta canım fedâ Dost sevgisi oldu gıdâ Gaflet ile doyar mıyım Ben dâim nefsimi yerdim Ruhuma aşkla hazz verdim Çün elestüde söz verdim Ben ahdimi bozar mıyım Sen istikâmeti bozdun Hakk yoldan çıkıben azdın Hakk ile ahdini bozdun Seni insan sayar mıyım Dönüp sırtını Kur’ân’a Meskenlik ettin şeytân’a Sen asî iken Rahmân’a Öğüdünü duyar mıyım Hakk hakîkatle dolmuşken Ben Hakk’da fânî olmuşken Sen gaflet içre kalmışken Ben sana hiç uyar mıyım Kınayanlar kınar diye Niye çıkım yoldan niye Üç beş soytarı yüzünden Hakk yolunu koyar mıyım Yunûsî ben çalıştım bak Hakk’ı seven kul olarak Şükür aşkın bahşetti Hakk Senin gibi ağyâr mıyım