Sanmayasın

Gâfil sevgiyi bilmez
Sen bilir sanmayasın
Yüreğinden sevgiyi Sen verir sanmayasın
Kahrı ilâhî gaflet Gâfile olmaz ra’fet Bilse de çokça Âyet Sen yaşar sanmayasın
Nefsinin atı aymaz Hatır gönülü saymaz
Hakk dostlarına uymaz Sen uyar sanmayasın
Dinlese de anlamaz
Anlasa da yaşamaz
Kapalı can kulağı Sen duyar sanmayasın
Aklını dumur eyler Dünyâyı ma’mur eyler Gönlü kir pas içinde Sen yuyar sanmayasın
Gaflete sürüklenmiş Dünyâya çöreklenmiş Malı pek kıymetlenmiş Sen kıyar sanmayasın
Hakk’ın Dostunu yorar Kendine soru sorar Gönül incitip kırar Sen yapar sanmayasın
Nefsinden putlar yapar Eğilir ona tapar O Rahman’ı Rahîm’e Sen tapar sanmayasın
Sevgiyle merhameti Vicdan ile şefkati Hizmet denilen ipi Sen kopar sanmayasın
Kur’ân’ında duyurdu Rahman sevin buyurdu Sevgisiz olan gönle Sen bakar sanmayasın
Yunûsî sevgi özdür Sevgi ilk ve son sözdür Sevgi ehli pek azdır Sen çok var sanmayasın