Bakıp da Hallerine

Bakıp da hallerime İnsanlar dedi deli Diyelim ki deliyim Kim yazdı bu gazeli Söylen bunca şiiri Bir araya toplayıp Yumağı hikmet yapıp Yazabilir mi deli Dost aşkın verdi bana Etti tecellî cana Gösterdi yüzün ra’na İnsanlardan bezeli Görünmez gözünüze İnmez Hakk özünüze Hikmet kapalı size Dervişleri üzeli Girmezdiniz vebâle Ererdiniz kemâle Bakardınız cemâle Deseydiniz cezbeli Şeriattir hep işim Şükür helaldir aşım Kırk dörde geldi yaşım İsterim Lemyezel’i Beni hoş görürdünüz Dâhî hak verirdiniz Kızmayıp severdiniz Görseydiniz güzeli Sırrım saklıdır gözden Ayrıyım elbet sizden Ben asılım siz cüz’den Gönlüm aşkla bezeli Gördüm dîdâr sakladım Ben gayrıya bakmadım Sevdim de hiç bıkmadım Sırrı Hakk’ı sezeli Olmuşam Hakk’a şâyân Ettim hikmet-i beyân Oldu hâlim nümâyan Şiirleri yazalı Yunûsî ârif oldum İlm-i hikmetle doldum Nihândım ayân oldum Sırr gönlümden sızalı