Haydi Söyle Dertli Gönül

Miskinlikte câh mı buldun Ol zifiri karanlıkta Parıldayan mâh mı buldun Meclisinde ehli irfân Hakk ilmin kesbedip îkan Küntü kenz sırrı içinde Hakk’a giden râh mı buldun Dâima bakıp durduğu Meskeni otağ kurduğu Muhabbetin konulduğu Gönlevinde kâh mı buldun Tufan kopuk coştuğunda İnsanların şaştığında Münkirlerin kaçtığında Gemi ile Nuh mu buldun Halilullah İbrahim’e Benzer ruhu İsmail’e Yatıp bıçağın önüne Hakk’a kurban ruh mu buldun Sen “İnnî Ânestü” görüp Mûsâ veş Tuva’ya varıp Lenterâniyle mest olup “İnni Enallah” mı duydun Ol Yakub’u ağlatarak Yüreğini dağlatarak Züleyhâ’yı reddederek Mısra Pâdişah mı oldun Gönül bağına vararak Gönül gülünü dererek Mutlu bahtiyar olarak De bâdı sabah mı buldun Hakk’ı bâtıldan ayırıp Perdeyi zulmet sıyırıp Acâib’i garâib’le Sırlarla âgâh mı oldun Muhammed’e vâris olan Gönlüne hikmetler dolan Gâyesi hep ümmet olan Hakk Velîsi Şâh mı buldun Leyli neharda yalvarıp Sırrı Muhammed’e varıp Levlâke Levlâkı duyup Muhammedî hâh mı oldun Yokluğu koyarak dile Secdeyi hakîki ile Benliği vererek yele Hiçlikle tebâh mı oldun Yunûsî dünyây geçecek Dost diyârına göçecek Alem ulvîde uçacak Nûrânî cenâh mı buldun