Tadınca aşk’ı lezzeti Dünyâ bana acı geldi Terk eyleyince izzet’i Dünyâyı emrime verdi Gâfili ahmak olanın Lezzetinden hazz alanın Mânâ’dan uzak kalanın Olur imiş dünyâ derdi Kalpte kanser dünyâ hubb’ı Unutturur yüce Rabb’ı Rabb’i unutmamak için Bırakmayın dilden virdi Özendirir seni nâdan Sever dünyây gâfil insan Böyle emreyledi Yezdan Dinlemeyin câhil serd’i Sevmedi dünyâyı ol yâr Hubbu dünyâ omuzda bâr Zâhiri gül bâtında hâr Geç dünyây istersen verd’i Verdi de Hakk istemedi Benim neme gerek dedi Dünyây zemm eyleyip yerdi Ol Rasûl dünyâyı kerd’i Mü’min Peygamberini sev Yaşadığı küçücük ev Arzu edip dileseydi Mekke’ye saray dikerdi Oldu zaman bu gün âhir Değil ümmet dinde mâhir Bak ümmet ekseri kâhir Dünyâya çok değer verdi Hep dünyâya karıldılar
Câiz gibi sarıldılar
Cem etmeye örüldüler
Bilmem bu fetvay kim verdi Ahi Kur’ân’ı aç da bak Misal verip anlattı Hakk Dünyâyı cem eyleyerek Kârunla Şeddad severdi Güvendiler cılız akla Uğradılar hışmı Hakk’a İster sen de malın sakla Hakk onları yere gömdü Eyâ Mü’min gel ırak ol Bu dünyânın sevgisinden Çek gözünü sergisinden Çün ahmaklar ona kandı Yunûsî hoş olsa idi Eğer ki bu denî dünyâ İnan Peygamber-i zîşan Hem sever hem de överdi
Bu eser Tadınca Aşkı Lezzeti ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
