Ölüm Var

Kur’ân’ı oku anla Tatbik eyle ölüm var Tapma dünyâ malına Terk et dünyây ölüm var Dünyâya gelen göçtü Ecel şerbetin içti Her bir can hâke düştü Kur’ân’a uy ölüm var Kur’ân’dan Küllü Nefsin Zâigatül Mevti duy Kur’ân’ın emrine uy Çün her cana ölüm var Alalım ibreti biz Kârun’un misâlinden Onca mal yere battı Düşün hele ölüm var Şeddad ile Nemrut’da İbret yok mudur bunda Onca zengine bir bak Ne oldular
ölüm var Kurtarmadı malları Azaptadır canları Çok düşün sen bunları Kabir mahşer ölüm var Günahların başıdır
Dünyâya gönül verme Sâlebeyi neyledi Mîzân sırat ölüm var Ölümü ansa kişi Mal yığmak olmaz işi Tenbih edip nefsine Der ki nefsim ölüm var Mü’min olan inanır Vâdi Hakk’a güvenir Umut etmez dünyâya Bilir Mü’min ölüm var Ey nâs beni dinleyin Dost düşmana ünleyin Gece gündüz ağlayın Canlar üzen ölüm var Yunûsî dünyâ yalan Sonu hebâyı talan Var mı dünyâda kalan Er geç bir gün ölüm var