Üçler Beşler ve Yediler

Bana kâtipsin dediler Elime kalem verdiler Hâli nâsı yaz dediler Sundular bâde’yi aşkı Beni sarhoş gezdirdiler Attılar vahdet bahrine Tevhid ile yüz dediler Şiir değil hikmet bunlar Akıl değil gönül anlar Görün beni ey ihvanlar Âvâr âvâr gez dediler Ehil olunca vahdete Aldılar beni halvete Bağlayıp Kur’ân sünnete Hikmetleri sez dediler Sevdiler tilmiz olarak Okuttular aşktan sebak Eyleyip beni ehl-i Hakk Bu dünyâdan bez dediler Tatlı cana kastettiler Hallerimi rast ettiler Beni dosta dost ettiler Dost aşkına nez dediler Eyleyince Hakk’a kurbet Bahşolundu sırrı vahdet Anlamadı Ahmet Mehmet Kulağıma gizz dediler İlhâm eyledi yüce Hakk Levh-i mahfuzdan indi bak Hikmeti şiir olarak Beyit beyit diz dediler Yunûsî dün nihândım bak Bu gün açık eyledi Hakk Sen ehl-i hikmet olarak Sırrı Hakk’ı riz dediler