Dünyâya gelen cana Az bir süre verilir Dünyâ imtihan yeri Sanma sefâ sürülür Bakma şu anki dem’e Dünyâ fânî süsleme Bedeni çok besleme Bir gün gelir yıkılır Vakt saat geldiğin de Göç vakti dendiğin de Dil mühürlendiğin de Bu dünyâ’dan çıkılır Çıkıp gider ruh tenden Kesilir ümit can’dan Îmân istenip senden Libâs-ı ten yırtılır Üsten libası soyup Tahtadan ata koyup Derinden çukur oyup Üste toprak atılır Kaçarlar eşin dostun Dolar toprakla postun Kımıldayamaz destin Ümitler hep yıkılır Mahşer günü geldik de Aç defterin dendik de Konup ortaya mîzan Günâh sevap tartılır Konuşamaz dil dudak Titreşir eli ayak Kızarır yüzü yanak Hışmı Hakk’tan korkulur Kaplar hüzün derinden Kaçar nâs birbirinden Gözler fırlar yerinden Melûl melûl bakılır Diz çökülerek yere Gömülür beden tere Rabb’im sendedir
çâre Deyip Rahmet umulur Kapanır küffâra bâb Çünkü bulunmaz sevap Sonsuza kadar azap Cehenneme atılır Mü’min çalış et gayret Bu şiir değil âyet Mü’minlere nihâyet Rahmet ile bakılır Yunûsî dîdâra bak Müjdeledi seni Hakk Cemâl’i seyr ederken Söyle can mı sıkılır
Bu eser Dünyaya Gelen Cana ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
