Hak Musa'ya Ayıttı

Hak Mûsâ’ya ayıttı Unuttun emâneti Ol nidâya cânını Mûsâ nisâr eyledi Vargıl degil yâ Mûsâ Rahmet edeyim ona Secde etsin Âdem’e Çün istiğfâr eyledi Ben ondan umar idim Derdime dermân kıla Dahi artırdı derdim Yani tımar eyledi Ben eğer tapsam ona Ol vaktin tapar idim Şimdi hod toprak olup Zîr ü zeber eyledi Âdem iblîs kim ola İşi işleten Çalap Ayı günü yaratıp Leyl ü nehâr eyledi Manâ nedir İblisden Câhillik kamu bizden Ne duydun iş bu sözden Sırrı esrâr eyledi Çalap aydur şol kula İnâyet benden ola Ne şeytân azdırısar Ne kimse kâr eyledi Altı bin yedi yüzü Yıldan geçen Âdem’i Dile getirdi Yunus Söz muhtasâr eyledi Çalap Âdem cismini Topraktan var eyledi Şeytân geldi Âdem’e Tapmağa âr eyledi Aydur ben oddan nûrdan Ol bir avuç topraktan
Bilmedi kim Âdem’in İçin gevher eyledi Zâhir gördü Âdem’in Bâtınına bakmadı Bilmedi kim Âdem’i Halkı server eyledi Kırk yıl kalıbı yattı Adı âlemi tuttu Gör şeytânı buğzundan
Ne fitneler eyledi Âdem toprak yatmıştı At âlemi tutmuştu Fikrine bak İblis’in Yani hüner eyledi Ol yürüyen atları Sürdü Âdem üstüne Âdem’e mekr irgürüp Yani zafer eyledi Âdem’in göbeğinden Çalap yarattı onu Vaff diye durdu urdu Kaçtı güzer eyledi Çün durdu Âdem devri Bu idi Mûsâ kavli İş bu söz yavlak bana Katı eser eyledi Mûsâ gönüldü Tûr’a Hak’la münâcât kılar
Gördü kim bir su akar Mûsâ nazar eyledi Mûsâ aydur göreyim Bu su ne yerden gelir Ger böyle akar ise Zîr ü zeber eyledi İleri vardı Mûsâ Laîn oturmuş ağlar
Gözünün yaşı imiş Ol su pınar eyledi Mûsâ sordu laîne Ağladığın nedendir
Nideyim ağlamadan
Der işim zâr eyledi Mukarrebdim Mûsâ ben Ol Hakk’ın dergâhında Götürdü vurdu yere İşimi şer eyledi Sen bilmez misin Mûsâ Ben neden ayrıldığım Şunlar öğüme düştü Beni humâr eyledi Vargıl degil yâ Mûsâ Rahmet eylesin bana Tövbe kılıp işine Hoş istiğfar eyledi Mûsâ erdi hacete Hakk ile münâcâta Unuttu emâneti Söz muhtâsar eyledi