Ey Bana İyi Diyen Benim Kamudan Yavuz

Ey bana iyi diyen,
benim kamudan yavuz,
Alnımı ay bilirim,
bu gözlerimi yıldız.
Bu vücudum şehrinde buçuk pulluk uçuk yok,
Amelim mahalleri serteser kalmış ıssız.
Hücrede ve bucakta Hakk’a layık amel yok,
Kiminde derdi firak,
kiminde eserli söz.
Halk hep ayakta durur,
ben seğirdim oturdum,
Geçtim sadır yerine,
döşek kalın,
yerim düz.
Bunun gibi salusluk çünkim elime girdi,
Ne işime yarar ki dert ve firak ah ve suz.
Olmaz sözü demezim ben marifet ehline,
Zira desem inanmaz ağaçta bitti karpuz.
Ben bir kitap okudum,
kalem onu yazmadı,
Mürekkep eyler isem,
yetmeye yedi deniz.
Ben oruç namaz için sücü içtim esridim,
Tesbih seccade için dinlerim şeşte kopuz.
Yunus’un bu sözünden sen mana anlar isen,
Konya minaresini görürsün bir çuvaldız.