Ey Sultanım

Zalim nefsim yola gelmez içimde ki ateş sönmez Günahkârım yüzüm gülmez güldür sultanım aman Öyle bir günahım var ki kimselerde görülmemiş Bir gönül yanıp tükenmiş ey sultan Abdulbaki

Neyleyim masivayı istemem sensiz sefayı Çektiğim çile cefayı gör sultan Abdulbaki Öyle bir günahım var ki kimselerde görülmemiş Bir gönül yanıp tükenmiş ey sultan Abdulbaki

Geldim yüzüm karasıyla yandım gönül sevdasıyla Beni Mevlanın aşkıyla yak sultan Abdulbaki Öyle bir günahım var ki kimselerde görülmemiş Bir gönül yanıp tükenmiş ey sultan Abdulbaki

Her gülün varmış dikeni nice gördüm dert çekeni Muhammed’in hasretini gör sultan Abdulbaki Öyle bir günahım var ki kimselerde görülmemiş Bir gönül yanıp tükenmiş ey sultan Abdulbaki

Hadsiz günah işlemişem tövbe nedir bilmemişem Ömrüm boşa tüketmişem himmet sultan Abdulbaki Öyle bir günahım var ki kimselerde görülmemiş Bir gönül yanıp tükenmiş ey sultan Abdulbaki