Uyandım bülbülün yanık sesiyle Hak Hak diye öter yüce Mevlâ’ya Güller kızarıyor terlemiş halde açıyor yaprağın yüce Mevlâ’ya Allah Allah diye diye açıyor Muhammet aşkından koku saçıyor
Girdim o bahçeye durdum ağladım ciğerimi sıktım korla dağladım Rabbim bülbül kadar ben olamadım feryat eder âşık yüce Mevlaya Allah Allah diye diye açıyor Muhammet aşkından koku saçıyor
Seherde bakınca toprağın ektim toprağı zikretmiş her yeri Diz çöktüm açarak dirilenleri yalvardım yakarak Yüce Mevlaya Allah Allah diye diye açıyor Muhammet aşkından koku saçıyor
Koklayıp okşadım sarıldım güle Rabbimin izniyle gül geldi dile Hepsi iştiyakla aynı dil ile dediler ki sarıl Yüce Mevlâ’ya Allah Allah diye diye açıyor Muhammet aşkından koku saçıyor
Bu eser Yüce Mevlaya ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
