Gönül cândan geçer yârdan geçilmez Cihânı terk eder yârdan geçilmez Şol Edhem oğlunun etdiği gibi Kamu vardan geçer yârdan geçilmez Eğer yâr oldun ise sen o yâra Ko gayrı kâr u var yârdan geçilmez Şu pervâneyi görmen mi verip cân Yanar nârdan geçer yârdan geçilmez Ana sâdık denir ki bile tahkîk Geçe serden bile yârdan geçilmez Eğer bülbül isen et hâra minnet Gücenip hâra gül-zârdan geçilmez Bu yolda cân verip merd ol Hulûsî Eğer âşıksan ikrârdan geçilmez
