ENBİYA SURESİ-101.
İnnellezıne sebekat lehüm minel husna ülaike anha müb’adun 102.
La yesmeune hasıseha ve hüm fı meştehet enfüsühüm halidun 103.
La yahzünülümül fezeul ekberu ve tetelekkahümül melaikeh haza yevmükümüllezı küntüm tuadun 104.
Yevme natvis semae ke tayyis sicililli lil kütüb kema bede’na evvele halkın nüıydüh va’den aleyna inna künna faılın 105.
Ve le kad ketabna fiz zeburi mim ba’diz zikri ennel erda yerisüha ıbadiyas salihun 106.
İnne fı haza le belağal li kavmil abidın 107.
Ve ma erselnake illa rahmetel lil alemın MEALİ 101 – Şüphesiz katımızdan kendileri için güzel şeyler takdir edilmiş olanlar,
işte oradan (cehennemden) uzak tutulanlardır.
102 – Bunlar onun (cehennemin) uğultusunu bile duymazlar.
Canlarının istediği şeyler içinde temelli kalırlar.
103 – O en büyük korku bunları üzmez; kendilerini melekler “Size söz verilen gün işte bugündür” diye karşılarlar.
104 – Göğü,
kitab dürer gibi dürdüğümüz zaman,
yaratmaya ilk başladığımız gibi,
katımızdan verilmiş bir söz olarak onu tekrar var edeceğiz.
Doğrusu biz bunları yaparız.
105 – And olsun ki,
Tevrat’tan sonra Zebûr’da da yeryüzüne ancak iyi kullarımın mirasçı olduğunu yazmıştık.
106 – Şüphesiz bu Kur’ân’da kulluk eden kimseler için kâfi bir öğüt vardır.
107 – (Ey Muhammed!) biz seni ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik.
Bu eser Enbiya Suresi 101 107 Ayetler ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
