Koyup bu varlığı andan giderim Yuvamı özledim şuride oldum Uşadup bu kafes tenden giderim O meclis zevki zail olmadı hiç Safa bulmadım ağyardan giderim “Elest” savtın henüz dinler kulağım Temamet doldum ol ünden giderim Visali önüme düştü Habib’in Nice ayrı olam Dost’tan giderim Deme bu sözü Eşrefoğlu Rumi Şulara kim demez bundan giderim
