Gel ey sâkî ezel bezminde tatmıştık o meyden sun Bu hasret câna tak etmiş o mey gelsin devâ olsun Bunalmış rûh-i menfûhum ferahlansın safâ bulsun Kamışlıktan kesilmiş ney,
delinmiş bağrı yanmaz mı Fuzûlî İbn-i Fârız Yûnus-i gûyende âşıklar
Mahabbet çeşmesinden kanmamıştır bağrı yanıklar
Tecellî-i mahabbet intizar etmekte lâyıklar
Ezel bezminde mest olmuş gönüller bezmi anmaz mı Kulun Musâ talep etmiş bu mümkün yerde sanmışken Tecellî-i cemalinden büyük dağ parçalanmışken Tutulmuş aşkına pervaneler hep nâre yanmışken Bu âlemde tecellîye benim kalbim dayanmaz mı Ölenler var gidenler var ölüm gerçek yalanlar var Bu gaflet-hâneden ibret alıp hakkı bulanlar var Dalıp deryây-ı gaflette ömür sürmüş olanlar var Ölüm hakka uyanmaktır uyuyanlar utanmaz mı Boyun büktüm elimden gelmiyor kamil ubûdiyyet Vedud Rahman Rahim Rabbim bilirsin niyyetim niyyet Eğer lutfeyleyip ihsan edersen abde kurbiyyet Bu devlet bir nasîb-olsun kara bahtım uyanmaz mı Uzatma sürgünüm ya Rab izin ver ölmeden öldür Şu mahzun Hayri’nin solmuş sararmıştır yüzün güldür Gülistanın dalından ayrılıp gelmiş garip güldür Gülistan sahibi sensin garip güller sulanmaz mı
Bu eser Gel Ey Saki ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
